يه استادي داشتيم توي دانشگاه كه يه كتاب معرفي كرده بود به اسم كوچك زيباست" كه من هيچوقت حوصلم نگرفت كتاب اقتصادي به اين اسم بخونم ولي عجيييب از اسم كتابش خوشم اومد و چه سروده ها كه در وصفش توي وبلاگهام با اين مضموم هوا نكردم ! امروز هم وقتي امروز كه بنا بر قرار هر روزه ي كغوسان خوري داشتم از پله ها...

و بالاخره بعد ده روز قرنطينه و شكست دادن ته غبارهاي نشسته بر تن خانواده من.ف.رد(يني ما) از كرونا، برگشتيم به سر كار .. به همين ميز و سيستم و گلدانهاي كوچك دوست داشتني و هواي خنك و تازه كه از پنجره مي ايد و همكاران لبخند به لب و مهربان و البته ريخت مزخرف و نچسب مستر بني حال بهم زن اينا !عاقا ما اصلا ...

 ميگويند رفيق، همدم روزهاي غم و شادي ست ... گرچه ادمها هيچ بند ِ نسبي و خوني با رفيق ندارند اما بندهايي كه دارند گاها بسي بيشتر از معرفت گري بندهاي خوني ست ... مدتي ست ميزگردهاي كغوسان خوري مان پربارتر شده ... لطيف تر شده ... شايد چون هر كداممان خرده خاطرات تلخمان را در پسي نهاده ايم و بندهايمان تعل...